در کوره راههای زندگی بودند
بسیار مردان وزنانی که دلیل راه بودند برای من
و افسوس
که گاه حتی نتوانستیم قرار دیداری مجدد را بگزاریم
هرچند که تهی از حقیقت می نمود
و افسوس
قدر دا نی از ایشان به تعویق می ا فتاد همیشه
کاش وقت داشتم گذشته را در کوچه ای خلوت دوباره تکرار کنم
و یــا
امـــروز را در سر پیچی به سرعت گذشتن از
خواسته هایم در برابر خواسته ها دیگران
جا مــی گـذاشتم
امـــّا
دوستی می گفت :
تنها آنچه آمــوخته ایم جا بگذاریم دلــمـــان است
امـــّــا آنــچــه بــایــد جــا گــذاشـت
غـــــمــهای گذشته است
آری
افسوس



