تبليغاتX
عاشـقانه هـاي شـهـاب

به نـام او که به حکـمـش هـمه محکومـیـم

 

زیـرا که حـکـم عـشـق اسـت

 

 

ســلام

 

 

  دوستان و عزیزان و گرامیان

 

 

مــن رفـــتـــم

 

 

 تــا اطـلاع ثـانــــوی بـه عــلـت تـغـیـیر مــکــان زنــدگــی

 

                              نــیــســـتـــم

 

 

 

پــــس هــمـــتـــون حــلالــــم کــنــــیــــد .

 

  

         

 

می رم از شــهــر تـــو ای ........

 

 

   *  پ . ن :

 

 این عکس مـهـو و مـات نیست

 

دا رم مـیـرم شـمـال 

 

هــوا مــه گرفــتــه است .

 

 

 

   بــه زودی اگــــر عــمـــری بـــود بـــر مــی گـــردم   

 

                          

+ دلنوشته های شـهـاب در چهارشنبه 28 شهریور1386حدودن ساعت 23:57 |

بـه  نـام او که عـشـقـش بـه انـسـان اســت کــه در تـو بـه

 

                 را بــاز نــگــهداشــته اســت

 

سـلام

 

 مـاه رمضان آمــد

 

درهـای دعــا بـاز اســت

 

و

 

عــشـق در دیگ دلـهـا

 

 هـمـچـون آش جــو مـادر بزرگ

 

مـی جــوشــد

 

 

قـُـل قـُـل

 

 

. . . .  . .. . . . . .. . . .. . . .

 

پ . ن :

 

 

یکشنبه 25 شـهـریـوره فقط دو نفر تـوی دنیـا معنیش رو می دونن

 

یــکـــی تـــــــــــــو   یــکـــــی مـــــــن

 

gole sorkh

 

 

+ دلنوشته های شـهـاب در جمعه 23 شهریور1386حدودن ساعت 20:35 |

به نـام او کـه بـی حـضـور مـحـبـتـش جـهــان و هــر آنـچـه درآنـسـت

 

پــــوچ و بـــی مــعــنـی اســت

 

ســلام

 

چند روزی جای دوستان خالی نبودم

 

حالا با یه کوله بار پر از درک لطف خدا برگشتم

 

از روز دوشنبه تا روز چهارشنبه با یکی از دوستان خوبم

 

جــنــاب آقـای مـهـندس ((  پـیـام شـریـف فــر ))

 

رفته بودیم یک سفر کوتاه تحقیقاتی و تفریحی که البته بیشتر کاری بود

 

خوب ما دوشنبه از تهران به سمت محلات حرکت کردیم .

 

البته برای شرکت در جشنواره گل محلات که متاسفانه این جشنواره

 

به دلیل عدم مدیریت صحیح و اطلاع رسانی درست  تمام شده بود .

 

و

 

خوب

 

ما اونجا مهمان مردم خوب و خونگرم ومهمان نوازی شدیم که ،

 

بدون شناخت ما و بدون کوچکترین چشمداشتی مار و سر سفره محبتشون

 

مهمون کردن و من از اونها خیلی چیزها یاد گرفتم .

 

همینجا قول می دم که بزودی عکسهای این سفر رو هم

 

 به این پست اضافه خواهم کرد البته عکسهای عمومی رو .

 

همینجا از آقای  ((  غلام علی زین العابدینی )) گل کار محترم و باغ دار مهربانی که

 

در کمال لطف هم به ما جا دادند و هم من و پیام رو سر سفره محبتشون میهمان کردند

 

تشکر کنم .

 

 

راستی ماحصل این سفر به جز کاتر علمی تحقیقاتی یه خیر و برکت خاص دیگه هم داشت .

 

اونهم دیدن دوتا دوست بزرگ وار و گرامی ،

 

خانوم «  نـــرگـــســـی  »  بزرگوار  و  

دختـر عزیز و محترمش « رویــــــا جــــون» 

 

البته خیلی هم تو زحمت انداختیمشون

 

سفر خوبی بود

 

برکات زیادی در پی اون بود از جمله آرامش روحی ای که خیلی وقت بود در

 

تجربش نکرده بودم .

 

پ .  ن :

 

 

*  -  بعد از این پست شاید تا یکماه آینده نتونم پست بزنم

 

       یا به دوستان سر بزنم پیشا پیش عذر خـواهـی می کنم .

 

 

البته علتش مسافرت و نقل مکان به یکی شهر دور است . 

 

 

 

 

*  -  معرفی یک خـواننده خوب

 

         مــحــسـن نــامــجــو

 

 

          k,hvگوش کن  تـــــــرنـــــج  را

 

 

 

                 مــحـســن نــامــجــــو

 

 

+ دلنوشته های شـهـاب در جمعه 16 شهریور1386حدودن ساعت 21:50 |

بـه نـام او کــه گــاهـــی از صــبــرش

 

و تـــقـــدیـــرش کــلافـــه مـی شــوم

 

 

 

یه وقتائی دلت می گیره از اینکه

 

چرا فلان دوست چنین کرد

 

چرا فلان فامیل این کار رو کرد

 

یا

 

چرا فلان محبوب و معشوقت خنجر از پشت بهت زد

 

 

 

امــــــّـــــا

 

 

   وقتی ...................

 

 

   ولش کن

 

می خوای حالم رو بدونی

 

    اینو گوش کن

 

    

               muzik titel مـَـن یــه شــهــاب بـی نـشـونم

 

 

ازَم نـخـواه بــا تــو بــمـونم

+ دلنوشته های شـهـاب در پنجشنبه 8 شهریور1386حدودن ساعت 20:57 |

به نـام خـدایــی کـه بـه خـاطـر تلالوء عـشــق

             

                انـسـان را آفـریـد

 

 

 

ســــلام

 

 

می دونید امشب مـی خوام یکم کودک درونم رو آزاد بزارم

 

تــا یکم شیطونی کنه

 

 

می دونی من رو از بچگی طبق دسته بندی معلم های مدرسه و همچنین

 

ناظم مدیر

 

رئیس دانشگاه و معاونین

 

و همچنین مافوقهای رده بالا و حتی هم خدمتی هام توی دوران سربازی

 

بـا عـنوان خاصی خـطـاب مـی کردند  

 

 

(( طـرف یه ادم ناراحـت دوسـت داشـتـنـیِ ))

 

 

و برای همه واقعن سوال بود که چـرا با تـوجه به مشکل ساز بودن من

 

نمی تونن  اَ زمن متنفر باشن

 

یا هیچ کس هیچ وقت توی زندگی نتونست اونـجـوری که خودشون می گفتن

 

        مـــنـــو تــربــیــت کــُنــه

 

من دقیقن مثلی از  (( دنیس شیطونه معروف )) بـودم

 

 

می دونی دلیلش چـیـه

 

 

اکـثـر حـرفـهـای  مــن در عـیـن تــلــخـی

 

حـقـیـقـت مـحـض هستن ، طوریکه نـمـی شـه انـکـارشـون کـرد .

 

 

 

تا حالا فـکـر کـردی مـا آدمــهـا چـه قـدر :

 

 

بـی رحـم تـر ، غـیـر منـطـقـی تـر ،  غـیـر قـابـل پـیـش بـیـنی تــر

 

 

 و

 

خـــودخـــواه تــــر از بـقـیه  مـوجـــودات خــدا هـسـتـیــم .

 

 

بلـه

 

 

حــتــی حـاضــریــم گـاهــی عــزیــزتــرین کـسـانمــون رو

 

 

قــربـــانــی جـــاه طـلــبــی ، خـــودخـــواهــی و مــال پــرســـتـــی  خـودمون بکنیم .

 

 

 

کــاش بــه خــودمــون بــیــایــم

 

 

      پــیـــش از اون کــه  خــــیـــــلـــــی دیـــــــــر بــشـــه .

 

 

 

*  پ . ن :

 

               شاید بـهتر باشه بجای  (( تربیت کنه )) بگم

 

             هیچ کس نتونست مــنــو (( اهـــلـــی کــُنـــه ))

 

 

 

می دونی ؟

 

می دونی اگر دل شکسته ای وجود نداشت

 

هیچ وقت غزل عاشقانه ای سروده نمی شد

 

 

می دونی اگر تو دنیا خیانت نبود

 

هیچ وقت مرام و معرفت معنا پیدا نمی کرد

 

 

می دونی ؟

 

 

می دونی اگر آدمها یه تیکه زخمی تو دلشون نداشتن

 

شاید خیلی سنگدل می شدن

 

می دونی اونوقت شاید دیگه هیچ کس پـروانه ای نمی شد

 

 

می دونی ؟

 

می دونی خیلی دلم برات تنگ میشه باز

 

می دونی ؟

 

 

.....................................

 

+ دلنوشته های شـهـاب در یکشنبه 4 شهریور1386حدودن ساعت 23:51 |